Σ΄ ένα κόσμο χωρίς μαγεία, χωρίς πίστη, χωρίς ελπίδα, χωρίς θεό και μοναδική αλήθεια, σε ένα κόσμο χαώδη και κατακερματισμένο, πώς μπορεί η ιστορία να είναι ή να φαντάζει επική; Ούτε και να καμώνεται μπορεί. Στη νεότητά της η ιστορία υπήρξε επική. Τώρα όμως στην ωριμότητά της δεν μπορεί παρά να είναι ειρωνική, σαρκαστική, σχετικιστική, τραγική. Ίσως οι επικοί τρόποι να ξανακάνουν την εμφάνισή τους στη σκηνή της ιστοριογραφίας όταν φουσκώσουν και πάλι τα πανιά των οραματισμών και το ποτάμι της δικαιοσύνης κυλήσει ορμητικό, όταν οι άνθρωποι πιστέψουν στις δυνάμεις τους και εκφράσουν τη συλλογική σκέψη και δημιουργικότητά τους, όταν κατορθώσουν να λυτρωθούν από το άγος και το άχθος του παρελθόντος, όταν η ουτοπία αρχίσει να θαμποχαράζει.



«Η ιστορία μπορεί να μας βοηθήσει. Μπορεί, επίσης, να είναι πολύ επικίνδυνη. Είναι περισσότερο σώφρον να αντιμετωπίζουμε την ιστορία όχι ως σωρό νεκρών φύλλων ή συλλογή σκονισμένων έργων τέχνης, αλλά ως μικρή λίμνη, μερικές φορές ευεργετική, συχνά θειούχο, που, χωμένη κάτω από το παρόν, διαμορφώνει σιωπηλά τους θεσμούς μας, τον τρόπο που σκεπτόμαστε, το τι μας αρέσει και τι δεν μας αρέσει. Απευθυνόμαστε σε αυτήν [....] για επιβεβαίωση, για να πάρουμε μαθήματα και πληροφορίες. Η επιβεβαίωση, είτε πρόκειται για προσδιορισμό της ταυτότητας ομάδων, για αιτήματα ή για δικαίωση, σχεδόν πάντοτε προκύπτει από τη χρήση του παρελθόντος. [...] Το παρελθόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχεδόν για όλα τα πράγματα που θέλουμε να κάνουμε στο παρόν. Κάνουμε κακή χρήση του όταν δημιουργούμε ψέματα για το παρελθόν ή γράφουμε την ιστορία με τρόπο που να παρουσιάζεται μόνο η δική μας άποψη».

Margaret Macmillan, Χρήση και κατάχρηση της ιστορίας, μετάφραση Μίνα Καρδαμίτσα – Ψυχογιού, Ινστιτούτο του Βιβλίου – Α. Καρδαμίτσα, Αθήνα 2012, 11 [πρώτη έκδοση στην αγγλική γλώσσα 2009]


«Σ’ έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητες η ιστοριογραφία μπορεί να κινηθεί προς απρόβλεπτες κατευθύνσεις». Georg Iggers.


«Προχωρήστε και να ξέρετε ότι σ’ ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον θα ανοίξουν και πάλι οι πλατιοί δρόμοι μέσα από τους οποίους θα βαδίσει ο ελεύθερος άνθρωπος για να χτίσει μια καλύτερη κοινωνία». Σαλβαδόρ Αλιέντε.


«Ο θάνατος ταιριάζει στα μουσεία. Σε όλα τα μουσεία, όχι μόνο σ’ ένα Μουσείο Πολέμου. Κάθε έκθεση –πίνακες, γλυπτά, αντικείμενα, μηχανήματα- είναι μια νεκρή φύση και οι άνθρωποι που συνωστίζονται στις αίθουσες, γεμίζοντάς τες και αδειάζοντάς τες σαν σκιές, εξασκούνται στη μελλοντική οριστική διαμονή τους στο μεγάλο Μουσείο της ανθρωπότητας, του κόσμου, όπου ο καθένας είναι μια νεκρή φύση. Πρόσωπα σαν φρούτα που κόπηκαν από το δέντρο και τοποθετήθηκαν γερτά πάνω σ’ ένα πιάτο».

Κλαούντιο Μάγκρις, Υπόθεση αρχείου, μετάφραση-σημειώσεις Άννα Παπασταύρου, Καστανιώτη, Αθήνα 2017, 10


Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Βιβλιοπαρουσίαση στο βιβλιοπωλείο "Πλειάδες"

Oλοκληρώθηκε η βιβλιοπαρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιώργου Κόκκινου, "ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ. Η Διαχείριση της Τραυματικής Μνήμης. Θύτες και Θύματα", το περασμένο Σάββατο στο βιβλιοπωλείο "Πλειάδες".

Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από τον συγγραφέα και τις εκδόσεις Gutenberg μίλησαν οι: 

ΗΛΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ, πρ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

ΜΑΡΚΟΣ ΚΑΡΑΣΑΡΙΝΗΣ, Διδάκτορας Ιστορίας - Δημοσιογράφος

ΕΛΛΗ ΛΕΜΟΝΙΔΟΥ, Επίκουρη Καθηγήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας Πανεπιστημίου Πατρών

ΕΥΓΕΝΙΑ ΑΛΕΞΑΚΗ, Ιστορικός Τέχνης

ΑΓΓΕΛΟΣ ΒΛΑΧΟΣ, Διδάκτορας Ιστορίας



Φωτογραφίες από την εκδήλωση


Ο χώρος της εκδήλωσης

Ο χώρος της εκδήλωσης

Πρόλογος εκ μέρους του βιβλιοπωλείου

Ο λόγος στον Ηλία Αθανασιάδη

Ο λόγος στο Μάρκο Καρασαρίνη

Ο λόγος στο Μάρκο Καρασαρίνη

Ο λόγος στο Μάρκο Καρασαρίνη

Ο λόγος στην  Έλλη Λεμονίδου

Ο λόγος στην  Έλλη Λεμονίδου

Ο λόγος στην Ευγενία Αλεξάκη

Ο λόγος στην Ευγενία Αλεξάκη

Ο λόγος στην Ευγενία Αλεξάκη

Ο λόγος στον Άγγελο Βλάχο

Ο λόγος στον Άγγελο Βλάχο

Ο συγγραφέας του βιβλίου κλείνει την παρουσίαση

Ο συγγραφέας του βιβλίου κλείνει την παρουσίαση

Η παρέμβαση του κυρίου Μάριου Σούση 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου