Σ΄ ένα κόσμο χωρίς μαγεία, χωρίς πίστη, χωρίς ελπίδα, χωρίς θεό και μοναδική αλήθεια, σε ένα κόσμο χαώδη και κατακερματισμένο, πώς μπορεί η ιστορία να είναι ή να φαντάζει επική; Ούτε και να καμώνεται μπορεί. Στη νεότητά της η ιστορία υπήρξε επική. Τώρα όμως στην ωριμότητά της δεν μπορεί παρά να είναι ειρωνική, σαρκαστική, σχετικιστική, τραγική. Ίσως οι επικοί τρόποι να ξανακάνουν την εμφάνισή τους στη σκηνή της ιστοριογραφίας όταν φουσκώσουν και πάλι τα πανιά των οραματισμών και το ποτάμι της δικαιοσύνης κυλήσει ορμητικό, όταν οι άνθρωποι πιστέψουν στις δυνάμεις τους και εκφράσουν τη συλλογική σκέψη και δημιουργικότητά τους, όταν κατορθώσουν να λυτρωθούν από το άγος και το άχθος του παρελθόντος, όταν η ουτοπία αρχίσει να θαμποχαράζει.



«Η ιστορία μπορεί να μας βοηθήσει. Μπορεί, επίσης, να είναι πολύ επικίνδυνη. Είναι περισσότερο σώφρον να αντιμετωπίζουμε την ιστορία όχι ως σωρό νεκρών φύλλων ή συλλογή σκονισμένων έργων τέχνης, αλλά ως μικρή λίμνη, μερικές φορές ευεργετική, συχνά θειούχο, που, χωμένη κάτω από το παρόν, διαμορφώνει σιωπηλά τους θεσμούς μας, τον τρόπο που σκεπτόμαστε, το τι μας αρέσει και τι δεν μας αρέσει. Απευθυνόμαστε σε αυτήν [....] για επιβεβαίωση, για να πάρουμε μαθήματα και πληροφορίες. Η επιβεβαίωση, είτε πρόκειται για προσδιορισμό της ταυτότητας ομάδων, για αιτήματα ή για δικαίωση, σχεδόν πάντοτε προκύπτει από τη χρήση του παρελθόντος. [...] Το παρελθόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχεδόν για όλα τα πράγματα που θέλουμε να κάνουμε στο παρόν. Κάνουμε κακή χρήση του όταν δημιουργούμε ψέματα για το παρελθόν ή γράφουμε την ιστορία με τρόπο που να παρουσιάζεται μόνο η δική μας άποψη».

Margaret Macmillan, Χρήση και κατάχρηση της ιστορίας, μετάφραση Μίνα Καρδαμίτσα – Ψυχογιού, Ινστιτούτο του Βιβλίου – Α. Καρδαμίτσα, Αθήνα 2012, 11 [πρώτη έκδοση στην αγγλική γλώσσα 2009]


«Σ’ έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητες η ιστοριογραφία μπορεί να κινηθεί προς απρόβλεπτες κατευθύνσεις». Georg Iggers.


«Προχωρήστε και να ξέρετε ότι σ’ ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον θα ανοίξουν και πάλι οι πλατιοί δρόμοι μέσα από τους οποίους θα βαδίσει ο ελεύθερος άνθρωπος για να χτίσει μια καλύτερη κοινωνία». Σαλβαδόρ Αλιέντε.


Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Διπλωματικές εργασίες του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης


Στους παρακάτω συνδέσμους θα βρείτε δύο εξαιρετικές διπλωματικές εργασίες των φοιτητών του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου.


Η διδασκαλία του Ολοκαυτώματος ανά την υφήλιο

των φοιτητών/ιών:

Ασημακοπούλου Ειρήνη 
Γεννηματά Εύη 
                               Γέροντα Ελευθερία                                  
Ζιώρης Παναγιώτης 
Καπαρουδάκη Αικατερίνη 
Καραγιώργου Βάγια 
Καραμουσουλής Μιχαήλ 
Μαγκάνη Κωνσταντίνα 
Ντονά Ειρήνη
Πέτας Γεώργιος 
Πρωτονοταρίου Δήμητρα 
Σταμούλου Στεφανία 
Στεργίου Αθανάσιος 
Τηλιακού Αναστασία 


Δείτε την εργασία εδώ



Το ιστορικό τραύμα του Ολοκαυτώματος και η Ευρωπαϊκή Συνείδηση

των φοιτητών/ιών:

Αποστολάκη Αγγελική Μαρία 
Βελλή Άννα          
  Γιαλλουράκη Άννα       
                 Δρούγκα Αικατερίνη                     
Θεοδώρου Μαρία      
Ιορδάνου Σταματία 
Κιάφα Θεοφανία     
Κόσσυφα Παναγιώτα
Μάγγου Αναστασία        
Μπουλμπασάκου Παναγιώτα   
Νικολίκου Παναγιώτα    
Πολίτη Αθηνά         
Σαργιώτης Κωνσταντίνος 
Στρατούρη Ελένη    
Ψαράκη Εμμανουέλα       



Δείτε την εργασία εδώ




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου